«Ο χορός του θανάτου» με πρωταγωνιστές τους: Δ. Καταλειφό, Φ. Κομνηνού, Β. Μπισμπίκη

assets_LARGE_t_942_44307613_type13031-2Είναι ένα από αριστουργήματα του Στρίντμπεργκ που έχει ως θέμα τη δυστυχία του έγγαμου βίου. Διαπραγματεύεται με χιούμορ και σαρκασμό την αιώνια πάλη των δύο φύλων μέσα από τον θεσμό του γάμου – με την αγάπη, το μίσος, το άγχος του θανάτου και την παράνοια, να εναλλάσσονται ακατάπαυστα σ’ αυτήν τη σχέση.

Ο άνδρας και η γυναίκα, εχθροί και σύμμαχοι ταυτόχρονα στο μυστηριώδες σύμπαν που τους περιβάλλει, είναι καταδικασμένοι να συνυπάρχουν και ανήμποροι να κατανοήσουν αν η ζωή τους αποτελεί -εν τέλει- τραγωδία ή φάρσα.

Ο λόγος για το «Ο χορός του θανάτου» που γράφτηκε από τον Αύγουστο Στρίντμπεργκ το 1900 και έχει επηρεάσει άμεσα συγγραφείς όπως ο Ο’ Νιλ, ο Αλμπι, ο Ιονέσκο, ο Πίντερ, έργο το οποίο αποτελεί τον προάγγελο για το «θέατρο του παραλόγου» που κυριάρχησε στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα.

«Ο χορός του θανάτου»

Αυτό το συγκλονιστικό έργο ανεβαίνει, την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου, στο Θέατρο Εμπορικόν, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καταλειφού και Ελένης Σκότη. Πρωταγωνιστούν οι Δημήτρης Καταλειφός, Φιλαρέτη Κομνηνού και Βασίλης Μπισμπίκης. Εδώ έχουμε ένα ζευγάρι, τον στρατηγό Εντγκαρ και τη σύζυγο του Αλις, που η γαμήλια ένωσή τους μετατρέπεται σε πoλεμική σύγκρουση.

«Ο χορός του θανάτου»

Πλήξη και αντιδικίες
Ο αγώνας τους για την ατομική ελευθερία, κινεί μηχανισμούς ισχύος, συνυπάρχει με το άγχος του θανάτου, τη μεταφυσική αγωνία, τον φόβο και τη βία. Σε ένα απομονωμένο μικρό νησί του αρχιπελάγους της Στοκχόλμης, ο Λοχαγός Εντγκαρ και η γυναίκα του Αλις, πρώην ηθοποιός, «γιορτάζουν» τα 25 χρόνια του γάμου τους. Η πλήξη και οι συνεχείς αντιδικίες τους συνθέτουν τη μικρή τους κόλαση, ενώ το σαρκαστικό τους χιούμορ είναι η μοναδική τους διέξοδος. Αλλά η εύθραυστη ισορροπία του ζευγαριού, διαταράσσεται όταν ένα τρίτο πρόσωπο, ο Κούρτ, ξάδελφος της Αλις και φίλος του Εντγκαρ, εμφανίζεται για να κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρον το παιχνίδι της αλληλοεξόντωσής τους, καθώς και της βαθύτερης ανάγκης τους να συνυπάρχουν.

Στην πραγματικότητα, η άφιξη ενός τρίτου προσώπου προκαλεί την αφύπνιση των δυνάμεων του κακού που κρύβει η ανθρώπινη φύση. Ο Στριντμπεγκ, παρά τις αξεπέραστες ψυχολογικές καταστάσεις που δραματοποιεί σε αυτή τη σατανική κωμωδία- όπως έχει χαρακτηρίσει ο Μπέκετ τον «Χορό του Θανάτου» – δίνει το κύριο βάρος στην ένταση της ατμόσφαιρας απόγνωσης, τρόμου, μοναξιάς και τρέλας. Και, βέβαια, όταν μιλάει κανείς για τον Αύγουστο Στρίντμπεργκ, αναφέρεται στον κατεξοχήν μετρ της ψυχολογικής ανάλυσης, σ’ έναν συγγραφέα που αντιλαμβανόταν τη «μάχη των φύλων» ως ένα από τα σημαντικότερα θέματα για να δημιουργηθεί ένα σύγχρονο δραματικό έργο. Οπως έγραψε χαρακτηριστικά σε ένα θεατρικό του σημείωμα ο Αγγελος Τερζάκης «η γυναίκα θα ασκήσει πάνω στη ζωή του Στρίντμπεργκ μια αλλόκοτη και αντιφατική έλξη.

Εβλεπε στην πάλη άντρα – γυναίκας μια στοιχειακή αναμέτρηση, η οποία παίρνει τις διαστάσεις φυσικού νόμου». Και, πράγματι, αυτή η «μάχη των φύλων» ως μια προαιώνια και αδιάλειπτη μονομαχία άντρα και γυναίκας, βρίσκει την πλήρη έκφρασή της στα έργα του Στρίντμπεργκ, «Οι σύντροφοι», «Ο Πατέρας», «Δεσποινίς Τζούλια», και ασφαλώς στο αριστουργηματικό «Ο χορός του θανάτου».

Αλλωστε, η γυναίκα άσκησε και στη ζωή του Στρίντμπεργκ μία αντιφατικά μαγνητική έλξη. Μάλιστα, ο Σουηδός συγγραφέας θεωρήθηκε σε αρκετές περιπτώσεις -από κοινό και κριτικούς- μισογύνης, με τον ίδιο να ομολογεί ότι «αυτή είναι η άλλη όψη της έντρομης έλξης που νιώθω για το αντίθετο φύλο».

Ο Στρίντμπεργκ -ο οποίος παντρεύτηκε τρεις φορές- πίστευε ότι η γυναίκα στο πέρασμα των αιώνων είχε αποσυρθεί ηττημένη στα παρασκήνια. Αλλά και ότι αυτή η πανάρχαια ήττα, δεν λησμονήθηκε ποτέ…

 

Πηγή: imerisia.gr

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.